28 Şubat 2025 Cuma

İŞÇİNİN ÖZEL YAŞAMINA VE KİŞİSEL VERİLERİNE MÜDAHALEDE KULLANILAN TEKNOLOJİLER

ÖZET

İşçinin işyerinde karşılaştığı sorunlardan birisi de özel yaşamına ve kişisel verilerine müdahale edilmesidir. Özellikle işverenin yönetme hakkına dayanarak, işçinin iş görme borcunu yerine getirip getirmediğini denetlemek amacı ile işçiyi izlemek ve denetlemek istemesi ve son dönemde gelişen teknoloji ile birlikte işverenin işçiyi izleme ve denetleme yöntemlerinin çeşitlenmesi, işçinin kişisel verilerine ve özel yaşamına müdahale edilmesi riskini artırmaktadır. Bu yazıda işçinin işyerinde kişisel verilerine ve özel yaşamına müdahale riskleri barındıran işverenin kullandığı teknolojik yöntemlere ve kullanılan teknolojilere değinilmeye çalışılmıştır. Değinilen teknolojiler “elektronik ve biyometrik giriş/geçiş kontrol sistemleri”, “iletişim teknolojileri”, “görüntü ve ses kaydeden cihazlar”, “elektronik yer belirleme sistemleri” ve “üst ve eşya arama teknolojileri” olmak üzere beş farklı kategoride ele alınmış ve işçinin özel yaşamına ve kişisel verilerine müdahale kapsamında değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler: işveren, işçi, özel yaşama müdahale, kişisel verilere müdahale, izleme ve gözetleme teknolojileri.


GİRİŞ

Teknolojinin gelişmesi, daha ulaşılabilir olması ve yaygınlaşması ile birlikte kullanım alanının kapsamı gittikçe artmış, hayatın tüm alanlarına nüfuz etmeye başlamıştır. Gelişen teknoloji işveren tarafından işyerlerinde de çalışanların performanslarının denetlenmesi ve işlerin istenildiği şekilde yürümesi amacı ile işveren menfaati doğrultusunda kullanılmaya başlamış ve bu durum işçinin özel yaşamına müdahale ve kişisel verilerinin mahremiyeti açısından daha da fazla müdahale riski oluşturmaya başlamıştır (Tabak ve Konukpay, 2018, s. 115). İşverenin yönetim ve denetim hakkı çerçevesinde uyguladığı izleme ve denetleme faaliyetlerinin, işçinin mesai saatine uymasını, çalışma verimliliğinin denetlenmesini sağlamak amacı ile yeni teknolojiler vasıtası ile daha etkin şekilde yapılmaya başlanması  (Boydak, 2017, s. 322) işçinin özel yaşamına ve kişisel verilerine müdahale sınırlarını aşındırmaya başlamıştır.

Bu yazıda; işçinin özel yaşamına ve kişisel verilerine müdahale riskleri barındıran izleme ve denetleme faaliyetleri kapsamında “işverenin hangi teknolojileri kullanarak işçiyi gözetlemekte ve izlemektedir?” sorusuna cevap verilmesi amaçlanmaktadır. Bu amaçla; ilk olarak işyerinde özel yaşam ve kişisel veri kavramlarına kısaca değinilmiş ardından işçinin özel yaşamına ve kişisel verilerine müdahalede kullanılan teknolojiler gruplandırılarak örneklendirilmeye çalışılmıştır.

İŞ YERİNDE ÖZEL YAŞAM VE KİŞİSEL VERİ

Özel yaşam ya da özel hayatın kapsamının net olmayışı ortak bir tanımının yapılmasını ve kavramın sınırlarının çizilmesi zorlaştırmaktadır (Salihpaşaoğlu, 2014, s. 234). Özel yaşam kavramının tanımı, kişinin mahremiyet alanının korunmasını ifade etmek amacı kullanılmakta, kişiden izin almadan girilemeyecek, alenileştirilemeyecek ve ticari olarak kullanılamayacak alanı, tüm müdahalelere karşı korunan yaşam alanını açıklamak için kullanılmaktadır (Korkmaz, 2014, s. 100). İkinci konut olarak da değerlendirilen işyerlerinde, iş yaşantısının kamuya açık olmayan kısmı ve iş ilişkileri de özel yaşam alanı olarak nitelendirilmektedir (Sevimli, 2006, s. 17).

Özel yaşama müdahale, bu alanda yer alan bilgilerin öğrenilmesi, depolanması, kullanılması ve ikinci veya üçüncü kişilerle paylaşılması ve alenileştirilmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır (Tekergül, 2010, s. 18). Özel yaşam alanında da kişinin hakkı ise nereden gelirse gelsin meşru olmayan müdahaleden kişinin özel yaşam alanının uzak tutulması olarak ifade edilmektedir (Sevimli, 2006, s. 20). Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 20 inci maddesinde bu hak; “Herkes, özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahiptir. Özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulamaz.” şeklinde ifade edilmektedir. Kişinin hakkındaki bilgi üzerindeki hakkın, kişilik hakkının görünümlerinden biri olduğu ve söz konusu bilginin kişinin özel yaşamına dâhil olduğu ifade edilmektedir (Sevimli, 2006, s. 26). Yani kişisel veriler de özel yaşamın bir parçası olarak nitelendirilmektedir. Özel yaşamın bir parçası olarak değerlendirilen kişisel veri kavramı, 2016 yılında yürürlüğe giren Kişisel Verilerin Korunması Kanunu’nda; “Kimliği belirli veya belirlenebilir gerçek kişiye ilişkin her türlü bilgidir.” şeklinde tanımlanmıştır. Aynı Kanunun 6 ncı maddesinde özel nitelikli kişisel veri kavramı da;

Kişilerin ırkı, etnik kökeni, siyasi düşüncesi, felsefi inancı, dini, mezhebi veya diğer inançları, kılık ve kıyafeti, dernek, vakıf ya da sendika üyeliği, sağlığı, cinsel hayatı, ceza mahkûmiyeti ve güvenlik tedbirleriyle ilgili verileri ile biyometrik ve genetik verileri” şeklinde tanımlanmış ve bu verilerin işlenmesi; “Kişisel verilerin tamamen veya kısmen otomatik olan ya da herhangi bir veri kayıt sisteminin parçası olmak kaydıyla otomatik olmayan yollarla elde edilmesi, kaydedilmesi, depolanması, muhafaza edilmesi, değiştirilmesi, yeniden düzenlenmesi, açıklanması, aktarılması, devralınması, elde edilebilir hâle getirilmesi, sınıflandırılması ya da kullanılmasının engellenmesi gibi veriler üzerinde gerçekleştirilen her türlü işlemi

olarak ifade edilmiştir.

Teknolojinin gelişmesi özel yaşama ve kişisel verilere müdahaleyi her geçen gün daha kolay hale getirmiştir. İşçilerin, işveren tarafından çeşitli teknolojilerle izlenmesi ile işçinin kişisel verilerinin işlenmesi farklı bir boyuta taşınmış, kişisel verilerin, hukuka uygunluk nedenleri bulunmaksızın çeşitli teknolojiler kullanılarak işlenmesi ile işçinin özel yaşamına ve kişisel verilerine müdahale açısından daha da büyük riskler ortaya çıkmaya başlamıştır.

İŞÇİNİN ÖZEL YAŞAMINA VE KİŞİSEL VERİLERİNE MÜDAHALEDE KULLANILAN TEKNOLOJİLER

İşveren, işçiyi iş kalitesinin artırılması, verimlilik ve güvenliğin sağlanması, müşteri memnuniyetinin artırılması, işçinin performansının değerlendirilmesi gibi amaçlarla izleyebilmektedir (Erdemir ve Çeliktaş, 2006, s. 88; Karahisar, 2014, s. 480). İşveren, yönetme hakkına dayanarak, işçinin iş görme borcunu yerine getirip getirmediğini denetlemek için gelişen teknolojiden faydalanmaktadır (Boydak, 2017, s. 322; Erdoğan, 2014, s. 41). Bu kapsamda işveren işçiyi; giriş çıkışlarda kimlik doğrulaması, mesai saati içerisinde gittikleri bölümler ve geçirdikleri zamanlar, işçilere tahsis edilen bilgisayar ve internette yürüttükleri faaliyetler, işyerindeki davranışları ve iş amaçlı gittiği yerlerde konum bazlı olmak üzere çeşitli yöntemlerle izlemektedir (Erdemir, 2008, s. 41; Erdemir ve Çeliktaş, 2006, s. 89; Uncular, 2020, s. 1675; Üstün ve Günal, 2020, s. 63). Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) işçilerin izlenmesini ve denetlenmesinin bilgisayar, kamera, video ve ses cihazları, telefon, diğer haberleşme araçları ile yapıldığını ifade etmektedir (Savaş, 2009, s. 100).

İşverenin işçiyi; giriş-çıkış izlemesi, iletişimini izlemesi, görüntü ve/veya ses kaydeden cihazlar ile gözetlemesi, işyeri dışında elektronik yer belirleme sistemleri ile izlemesi ve işçinin üstünü ve eşyalarını araması ile 5 farklı grupta izlemekte ve denetlemekte olduğu ifade edilebilir (Karahisar, 2014, s. 481; Üstün ve Günal, 2020, s. 63-71). Bu açıdan bu çalışmada “İşçinin Özel Yaşamına ve Kişisel Verilerine Müdahalede Kullanılan Teknolojiler” aşağıdaki 5 farklı gruba ayrılarak ele alınmıştır:

1.      Elektronik ve Biyometrik Giriş/Geçiş Kontrol Sistemleri
2.       İletişim Teknolojileri
3.       Görüntü ve Ses Kaydeden Cihazlar
4.       Elektronik Yer Belirleme Sistemleri
5.       Üst ve Eşya Arama Teknolojileri

Günümüzde yapay zekâ (YZ) teknolojisinin gelişmesi ile birlikte üreticilerin yapay zekâ ve analizler üzerine kurdukları sistemlerin sayısı da artmaktadır. YZ kullanılarak gerçek zamanlı algılama ve izleme uygulamaları bulunmaktadır. Bu sistemler görüntü, ses, hareket işleme imkânları ile cinsiyet, yaş, saç rengi, giyim tipi ve taşınan eşyalar dâhil olmak üzere farklı görünüş tipleri ile ilgili karakteristik özelliği kullanarak kişileri tanımlayıp, yürüme, koşu da dâhil olmak üzere kişinin hareket özelliklerini de tespit edebilmektedir (Kılınç ve Ünal, 2019, s. 242). Yukarıda bahsedilen 5 farklı grup içerisinde yer alan teknolojilerin içerisinde YZ kullanılabildiği gibi YZ kullanılmadan da bu teknolojiler izleme ve denetleme yapabilmektedir. Bu açıdan; yazıda bahsedilen teknolojilerin içerisinde YZ’nin kullanıldığı ya da kullanılmadığından ziyade, ilgili teknolojilerin işledikleri verilere, izleme ve denetlemeyi nasıl yaptıklarına odaklanılmıştır.

Elektronik ve Biyometrik Giriş/Geçiş Kontrol Sistemleri

İşçinin işveren tarafından izlenmesinin “işyeri içindeki” ilk ve son adımı olarak nitelendirilebilecek girişin, geçişin ve çıkışın izlenmesi çeşitli teknolojiler kullanılarak yapılmaktadır. Bu izlemedeki amaç; işçilerin işe giriş çıkış saatlerini kontrol altına almak, nerede ne kadar zaman geçirdiğine ilişkin bilgileri edinmek, yetki temelinde işyerinde farklı bölümlere geçiş izni tanımlamalarını yapmaktır (Polimek, 2021a). Uygulamada kartlı geçiş sistemleri, parmak izi sistemleri, el geometrisi tanıma sistemleri, avuç içi tanıma sistemleri, yüz tanıma sistemleri, iris tanıma sistemleri, retina tarama sistemleri, ses tanıma sistemleri ve imza tanıma sistemleri gibi örneklerine rastlamak mümkün olduğu gibi bu sistemlerin bir ya da birçoğunun birlikte kullanıldığı örnekler de bulunmaktadır (Üstün ve Günal, 2020, s. 65; Yalçın ve Gürbüz, 2015, s. 408). Bu teknolojilerde manyetik kart gibi uygulamalar yaygın olduğu gibi teknolojinin gelişmesi ve maliyetinin azalması ile birlikte kişinin biyometrik verisinin işlendiği sistemlerde de gün geçtikçe yaygınlaşmaktadır.

Biyometri; kişileri tanımlamak için fiziksel ve davranışsal ölçülebilir çeşitli özelliklerin ölçülmesini ifade etmekte, kelime Yunanca yaşam anlamına gelen “bios” ve ölçü anlamına gelen “metron”dan oluşmaktadır (Evliyaoğlu, 2015, s. 99). Biyometrik özellikler; fizyolojik, biyokimyasal ve davranışsal olmak üzere 3 farklı kategoride ele alınmaktadır. Fizyolojik veriler; genellikle göz ile görülen insan bedenine ait bir parçasının fiziksel özelliklerine (yüz, iris, retina, el geometrisi, kulak şekli, parmak izi, avuç içi, cilt gözenekleri, kılcal damar yapısı, toplardamar yapısı), biyokimyasal veriler; İnsan bedeninin belirli bölümlerinin kimyasal yapı özelliklerinin ölçülüp değerlendirilmesine (vücut ısısı, vücut kokusu, kalp ritmi, DNA yapısı, yüz ısısı), davranışsal veriler; İnsanın belirli bir fiziki davranışının ölçülüp değerlendirilmesine (yürüme biçimi, konuşma sesi, imza, el yazısı, tuş vuruşları/yazma ritmi) ilişkin verileri içermektedir (Akgül, 2015, s. 202; Arslan ve Sağıroğlu, 2016, s. 103; Yalçın ve Gürbüz, 2015, s. 399).

Kartlı geçiş sistemlerine göre daha güvenli olan biyometrik sistemler ile kişiye özel bilgiler kullanılarak kimlik doğrulama/tanıma ile giriş çıkış kontrol işlemleri yapılabilmektedir (Koç, 2019, s. 1). Biyometrik verilerin yazıda üzerinde durulmasının en önemli nedeni; KVKK’da özel nitelikli kişisel veri olarak sayılması ve hukuken işlenmesine ilişkin iznin kişisel veriye görece daha sınırlandırılmış olmasıdır.

Kartlı geçiş sistemleri

Kartlı geçiş sistemleri; işçilere verilen kart ya da daha küçük fiziksel ekipmanla giriş, geçiş ve çıkışların kontrol edilmesini sağlamaktadır. Bu kartlar işçi tarafından kart okuma cihazına okutularak kullanılmakta, ilgili kapı/bariyer/turnikenin açılmasını sağlamaktadır. İşçiye verilen kartların içerisindeki tanımlayıcı tekil kimlik numarasına göre kart, ilgili işçiye tanımlanmakta ve işçi tarafından kullanılmaktadır (Koç, 2019, s. 1). Biyometrik veriye ihtiyaç duyulmayan kartlı geçiş sistemlerinde kart işçi tarafından kart okuyucuya yaklaştırılarak kullanılmaktadır. Aşağıda Şekil 1’de kartlı geçiş sistemlerine ilişkin örnek görsel yer almaktadır.

Şekil 1 - Kartlı geçiş sistemi (Polimek, 2021b)

Parmak izi sistemleri

Kişinin biyometrik verisi olan parmak izi, parmak ucundaki çıkıntılar-düzlükler olarak ifade edilen sırtlar serisi ve oluklardan oluşmakta ve her kişi için benzersiz verileri barındırmaktadır (Evliyaoğlu, 2015, s. 100; Koç, 2019, s. 6; Yalçın ve Gürbüz, 2015, s. 402). Günümüzde en fazla kullanılan tanıma sistemleri arasında gösterilen parmak izi tanıma sistemleri, en doğru e güvenilir sonuçlar veren sistemler arasında yer gösterilmektedir (Erdinç, 2020, s. 4).

Mürekkep ya da dijital tarayıcı vasıtası ile işçiye ait parmak izi ve özellikleri, farklı marka ve modellerdeki parmak izi okuyucu sistemleri ile alınarak veritabanına kaydedilmekte, okuyucuya okutulan parmak izi veritabanında daha önce kaydedilmiş parmak izi verisi ile karşılaştırılarak doğrulama yapılmaktadır (Boydak, 2017, s. 322).  Aşağıda Şekil 2’de parmak izi okuyucu örnekleri gösterilmektedir.

Şekil 2- Parmak izi okuma sistemleri (Perkotek, 2021a)

 El geometrisi tanıma sistemleri

1970li yıllarda kullanılmaya başlayan el geometrisi tanıma sistemlerinde (Akgül, 2015, s. 201) parmak uzunluğu, eni, büklüm yerleri elin ayırt edici özelliği olarak kullanılmakta, bu verilerin okunması için ise CCD (Charge-Coupled Device) denilen kameralar kullanılmaktadır (Yalçın ve Gürbüz, 2015, s. 403). Elin üstünden ve yan taraflarından alınan kamera görüntüleri ile biyometrik veriler alınmakta ve daha sonra bu veriler ile kişinin elini okuttuğunda karşılaştırma yapılmaktadır. Diğer biyometrik sistemlere göre kullanımı daha kolay olan el geometrisi sistemleri kapladıkları alan nedeni ile dezavantaja sahiptir (Yalçın ve Gürbüz, 2015, s. 403). Aşağıda Şekil 3’te de kapladıkları alanın daha iyi anlaşılabileceği el geometrisi tanıma sistemi örnekleri gösterilmektedir.

Şekil 3 - El tanıma sistemleri (Yalçın ve Gürbüz, 2015, s.404)

Avuç içi tanıma sistemleri

Parmak izi ve el geometrisi gibi avuç içi de kişiyi ayırt edici özelliğe sahip, kişiye özgü biyometrik verileri içermektedir. Parmak izindeki çalışma mantığı ile aynı çalışma mantığına sahip avuç içi tanıma sistemlerinde avuç içindeki çizgilerin şekilleri, eğimleri, birbirlerine karşı konumları ve sayıları gibi niteliklere ilişkin veriler okuyucu cihazla alınarak sisteme kaydedilmekte ve daha sonra kişi tarafından yapılan okutma işlemi ile sisteme kaydedilen veriler karşılaştırmaktadır (Arslan ve Sağıroğlu, 2016, s. 110; Yalçın ve Gürbüz, 2015, s. 404). Aşağıda Şekil 4’te avuç içi okuyucusu örnek görseli yer almaktadır.

Şekil 4- Avuç içi okuyucu (Radis, 2021)

Yüz tanıma sistemleri

1980li yıllarda kullanılmaya başlayan yüz tanıma sistemleri (Akgül, 2015, s. 201) sayesinde yüzde yer alan biyometrik veriler, kişinin tanımlanması için yaygın olarak kullanılmaktadır. Son dönemde en çok tercih edilen biyometrik sistemlerden olan yüz tanıma sistemlerinde (Evliyaoğlu, 2015, s.101) yüzde yer alan göz, kaş, ağız, burun, dudak, çene ile ilgili şekil ve birbirleri arasındaki ölçülere ilişkin veriler kullanılmaktadır (Arslan ve Sağıroğlu, 2016, s. 108; Erdinç, 2020, s. 4; Yalçın ve Gürbüz, 2015, s. 404). Yüz tanıma sistemlerinin, görüntü yakalama cihazı (kamera) ile herhangi bir fiziksel temas gerektirmemesi bu yöntemin bir avantajıdır. Aşağıda Şekil 5’te yüz tanıma sistemlerine ilişkin örnek görseller yer almaktadır.

Şekil 5 - Yüz tanıma sistemleri (Lidertek, 2021)

 İris tanıma sistemleri

1990lı yıllarda kullanılmaya başlayan iris tanıma sistemleri (Akgül, 2015, s. 201) daha çok güvenliğin ön planda olduğu yerlerde kullanılmaktadır (Erdinç, 2020, s. 4). Gözün bebeği ile beyazı arasındaki daire biçimindeki bölge olan İris, her insanda farklı ve her gözde farklı olmak üzere fiziksel olarak çok fazla veri barındırmaktadır (Evliyaoğlu, 2015, s.101). Kişinin hayatı boyunca değişmeyecek nitelikteki iris yapısı (Arslan ve Sağıroğlu, 2016, s. 106), diğer biyometrik sistemlerle kıyaslandığında çok daha fazla kıyaslama verisi barındırmakta olduğundan[1] çoğunlukla yüksek güvenlikli işyerlerinde kullanılmaktadır.

Yüksek çözünürlüklü bir kamera ile irisin resmi çekilerek elde edilen veriler sisteme kaydedilmekte ve daha sonra ise bu veriler karşılaştırma yapılarak kullanılmaktadır (Çakır, Altıntaş ve Akbulut, 2013, s. 436). Aşağıda Şekil 6’da iris tanıma sistemine ilişkin bir görsel gösterilmektedir.

Şekil 6 - İris tanıma sistemi (MeterGroup, 2021)

Retina tarama sistemleri

1980li yıllarda kullanılmaya başlayan retina tanıma sistemlerinde (Akgül, 2015, s. 201) tanıma için insanın göz bebeği arkasındaki damar tabaka olarak adlandırılan retinaya ait biyometrik bilgiler kullanılmaktadır (Yalçın ve Gürbüz, 2015, s. 405). Farklı marka ve özelliklerdeki retina tanıma sistemleri ile kişinin retinasının resmi çekilerek daha önce çekilen verilerle karşılaştırma yapılmaktadır.  

Şekil 7- Retina tarama sistemi (Yalçın ve Gürbüz, 2015, s. 406)

[1] Örnek olarak parmak izi tanıma sistemlerinde 70 civarı kıyaslama verisi kullanılmaktayken iris tanıma sistemlerinde 200 civarı kıyaslama verisi kullanılmaktadır (Yalçın ve Gürbüz, 2015, s. 405).

Ses tanıma sistemleri

Davranışsal biyometrik sistemlerden olan ses tanıma sistemlerinde kişinin ses tonu, perdesi, ahengi ile ilgili veriler kişiye özgü ayırt edici özellik olarak kullanılmaktadır (Erdinç, 2020, s. 4). Kişinin ağzından çıkan ses, yani hava basıncı, ses alıcı cihaz tarafından alınmakta ve karşılaştırma yapılmaktadır (Yalçın ve Gürbüz, 2015, s. 406). Metine bağımlı ve metinden bağımsız olmak üzere iki farklı yöntemle yapılan tanımlama işleminde metine bağımlı yöntemde kişinin konuşma içeriğinin de eşleşmesi gerekmektedir (Gümüş, Ata ve Balık, 2018, s. 351). Ses tanıma sistemleri genel olarak ordu, banka, sağlık, e-ticaret gibi çeşitli alanlarda kullanılmaktadır (Arslan ve Sağıroğlu, 2015, s. 105).

İmza tanıma sistemleri

1980li yıllarda kullanılmaya başlayan imza tanıma sistemleri (Akgül, 2015, s. 201) kişinin davranışsal biyometrik verisini kullanmaktadır. İmza tanıma sistemleri çevrimiçi ve çevrimdışı sistemler olmak üzere ikiye ayrılmaktadır (Kaymaz, 2010, s. 30). Çevrimiçi sistemler kişinin imza attığı sırada kalem hareketlerini, kalemin oluşturduğu basıncı, imzalama hızını, imzalama süresini de değerlendirmekte iken çevrimdışı sistemler, atılan imzanın şekilsel özelliklerinin analiz edilmesini değerlendirmektedir (Kaymaz, 2010, s. 30; Yalçın ve Gürbüz, 2015, s. 406-407).

Şekil 8 - İmza atma ve tanıma sistemi örneği (Secube, 2021)

 İletişim Teknolojileri

İşçinin işyerine giriş, çıkış ve çeşitli bölümlerine geçişişinin izlenmesinden sonra işçinin iletişiminin izlenmesi de sıklıkla karşılaşılan uygulamalar arasında yer almaktadır. İşçinin iletişimi; telefon kullanımı başta olmak üzere özellikle bilgisayar ve internet kullanarak yürüttüğü e-posta gönderimi, mesajlaşma, sosyal medya paylaşımları kapsamında işveren tarafından izlenebilmektedir (Üstün ve Günal, 2020, s. 67). Özellikle sanal kaytarma olarak ifade edilen, işyerindeki bilgi ve iletişim teknolojilerinin iş amacı dışında kullanılması yüzünden işyerinin maliyet kayıpları da dahil olmak üzere zarar görmesi nedeni ile işverenler tarafından izleme faaliyetleri yapılmaktadır (Çetin ve Akyelli, 2020, s. 43; Durmuş ve Çelik, 2020, s. 80-81; Örücü ve Yıldız, 2014, s. 99-100; Yıldız, B. ve Yıldız, H., 2015, s. 2).

İşyerinde, işçiyi izleme amacı ile bilgisayar sistemine kısa sürede ve kolay şekilde kurulabilen yazılım ve/veya donanımlarla e-postalar takip edilebilmekte, internette girdiği siteler ve yürüttüğü faaliyetler raporlanabilmekte hatta erişim engelleri de rahatlıkla konabilmektedir (Yiğit, 2013, s. 57). Bu açıdan işyerinde iletişimin izlenmesi; işçinin kullandığı telefon, tablet, bilgisayar gibi araçlarda yaptığı işlemler ve internet üzerinden gerçekleştirdiği faaliyetler olarak gruplanabilir. Bu yazıda iletişimin izlenmesi; internet ağının izlenmesi, bilgisayarın izlenmesi ve telefonun izlenmesi olmak üzere üç farklı grupta ele alınmıştır.

İnternet Ağının İzlenmesi

İşveren, özellikle sanal kaytarmanın önünde geçmek, işçiye sağlanan internetin suiistimal edilmesini önlemek amacı ile işyerindeki internet trafiğini izlemektedir. İnternet trafiği izlenirken özellikle çalışanların e-postaları, sosyal medya hesapları, mesajlaşma uygulamalarını izlenmektedir.

İşçinin iletişimi çeşitli donanımlar ve yazılımlarla izlenebilmektedir. İşyeri iç ağı (intranet) ya da işyerinin internetine bağlı cihazların trafiği “ağ (netwrok) dinleme cihazları” ile takip edilebilmekte, kişisel verilere ve özel yaşama müdahale risklerini barındırmaktadır. Örneğin; WireShark olarak adlandırılan, ücretsiz açık kaynak olan bir uygulamanın sisteme kurulması ile işyerinin ağına gelen-giden tüm veri paketleri elde edilebilmekte, bu veri paketlerinin içeriği, gelen-giden IP numarası, port bilgisi gibi bilgiler arayüz üzerinde görülebilmektedir (WireShark, 2021).

Ağ trafiği izleme yöntemine benzer şekilde veri kaybı önleme (data loss prevention [DLP]) yazılımları ve donanımları da işveren tarafından işçinin izlenmesi sağlamaktadır. DLP yazılımı ve donanımı işyerindeki internet ağının çıkışının kendisine yönlendirilmesi ile çalışmakta, çıkış verilerinin incelenerek trafiğe izin vermekte ya da engellemektedir (PlatinBilişim, 2021). Aslında DLP’deki amaç işyerinin veri sızıntılarını önlemek olsa da tüm trafiğin izlenebilmesi nedeni ile DLP işçinin e-posta, mesajlaşma gibi içeriklerini de kontrol etmektedir. Hem kısıtlama açısından hem de izleme/gözetleme açısından özel yaşama müdahale olasılığı bulunmaktadır.

Bilgisayarın İzlenmesi

İşyerlerinde yaygın olarak kullanılan bir yöntem olan bilgisayarların izlenmesi ile işçinin bilgisayarda oyun oynaması, video izlemesi, işyeri verilerini sızdırması kısaca sanal kaytarmanın, iş amacı dışında bilgisayarı kullanmasının önüne geçilmesi amaçlanmaktadır (Erdemir ve Çeliktaş, 2006, s. 94; Erdoğan, 2014, s. 75). Bu amaçla bilgisayar, dizüstü bilgisayar, akıllı telefon, tablet gibi kullanılan bilgi ve iletişim teknolojisi cihazlarının izlenmesine yönelik özel yazılımlar bulunmaktadır.

“Keylogger” denilen klavyeden girilen tüm bilgileri kaydeden uygulamalar kullanıcı tarafından hem görülmemekte hem de kullanıcı izlenildiğinden şüphelenmemektedir (Elmas, Orman ve Dener, 2011, s. 139). Keyloggerlar işçinin kullandığı bilgisayara kurularak tüm klavye hareketleri kayıt altına alınmakta ve raporlanabilmektedir.

İşverenin işçinin bilgisayarını izleyebilmesi için geliştirilen özel yazılımların ticari bir sektör oluşturduğu görülmektedir. İnternette kısa bir araştırma yapıldığında bu amaçla hizmet veren birçok şirkete kolayca ulaşabilmektedir. Özel yazılımların, işçinin kullandığı masaüstü ekranını görme, ekranı videoya kaydetme, canlı ekran izleme, geçmiş ekran izleme, kullandığı uygulamaların ve girdiği internet sitelerinin kaydı, mesaj ve e-posta yazışmaları, Office programlarında yazdıklarını kaydetme, canlı aktivite izleme gibi özellikleri olduğu gibi USB engelleme, internet engelleme, uygulama engelleme gibi özellikler de sunmakta, işverene gelişmiş raporlar üretebilmektedir (EasyUac, 2021; Fins, 2021; Kickidler, 2021). Şekil 9’da bu tür özel yazılım hizmeti veren şirketlerin giriş sayfaları gösterilmektedir.

Şekil 9 - İşçi izleme amaçlı özel yazılımlar (EasyUac, 2021; Fins, 2021; KickIdler, 2021)

Telefonun Dinlenmesi

İşyerlerinde kullanılan hem akıllı telefonlar hem de sabit telefonlar, gelişen teknolojinin sağladığı imkânlarla beraber kolaylıkla dinlenebilmektedir. Özellikle satışlarını artırmak amacı ile hizmet standartlarını yükseltmek isteyen şirketler telefon konuşmalarını dinlemektedir (Erdemir ve Çeliktaş, 2006, s. 91). Sabit telefonlarda işyeri için kullanılan, İngilizcesi “Private Branch Exchange(PBX)” olan, özel santrallerin kullanılması ile yapılan görüşmeler anlık ya da daha sonra olmak üzere dinlenebilmektedir (Nac, 2021).

Akıllı telefonlarda ise dinleme ve izlemenin yapılması, gelişen teknoloji ve ücretsiz yazılımlarla daha da kolay olmaktadır. Mobil uygulama marketlerinden ücretli ya da ücretsiz çeşitli cep telefonu izleme uygulamalarını indirmek mümkündür. Özellikle ebeveynlerin çocuklarını izlemesi amacı ile geliştirilen uygulamalar, işçinin kullandığı telefona yüklenerek de kullanılabilmektedir. Örnek olarak Google Play’de yer alan “Find My Kids” uygulaması ile GPS konumu, çevredeki sesler, hangi uygulamaların kullanıldığı gibi bilgiler kolayca elde edilebilmektedir Bu uygulamalar arka planda çalışmakta olup, telefonu kullanan kişinin programın çalıştığından çoğu zaman haberi olmamaktadır.

Görüntü ve Ses Kaydeden Cihazlar

Günümüzde işyerlerinde en yaygın olarak kullanılan izleme ve gözetleme yöntemlerinden bir diğeri de ses ve/veya görüntü kaydeden cihazlarla işçinin açık ya da gizli sistemlerle takip edilmesidir (Erdoğan, 2014, s. 64; Üstün ve Günal, 2020, s. 70). Kişinin kendi görüntüsü ve sesi üzerindeki kişilik hakkının ihlal edilmesi riskini barındıran bu yöntemler açık ya da gizli şekilde uygulanabilmektedir. Açık yöntemde kameralar işçinin görebileceği yerlerde iken, gizli yöntemde işçinin haberi olmadan görüntü ve/veya ses kaydı alınabilmektedir (Üstün ve Günal, 2020, s. 70).

Kapalı devre kamera sistemleri

İşçinin ses ve/veya görüntüsünün alınması genellikle güvenlik amaçlı kullanılan “Kapalı Devre Kamera Sistemleri (Closed-Circuit Television [CCTV])” olarak adlandırılan, kamera görüntülerinin belirli bir yere iletildiği sistemlerle gerçekleşmekte, “Elektronik panoptikon” olarak nitelendirilen bu sistemler günümüzde denetim ve gözetim faaliyetlerinin en önemli araçlarından biri olarak kullanılmaktadır (Dever, 2019, s. 692). Kullanılan kamera ve sistemin özelliğine göre bu sistemlerde ses kaydının yapılması hatta sadece ses kaydı alınması da mümkün olmaktadır (Ergosis, 2021).

Ortam dinleme/izleme cihazları

CCTV sistemlerin dışında özellikle gizli şekilde işçinin dinlenmesi ve/veya izlenmesi, “Böcek” olarak adlandırılan, fark edilemeyecek kadar küçük olan, mikrofona ve/veya kameraya sahip cihazların kullanılması ile yapılmaktadır (Turinay, 2021, s. 426). Şekil 10’da bu cihazlara ilişkin bir görsel yer almaktadır.

Şekil 10 - Böcek olarak kullanılan cihaz örnekleri (TeknoHome, 2021)

Şekil 10’da da örnekleri görülen bu cihazlar, işçinin kolayca göremeyeceği yerlere yerleştirilerek veya çakmak, kalem, gaz/alarm/duman detektörü, araba anahtarlığı, sigara paketi, kravat iğnesi, radyo, oda spreyi, duvar saati, bilgisayar faresi (mouse), USB gibi görünen nesnelere yerleştirilerek kullanılabilmektedir. Bu tür cihazlar internetten kolaylıkla temin edilebilmektedir.

Elektronik Yer Belirleme Sistemleri

İşverenler, işyerinden uzakta olan işçilerinin nereye gittiğini, ne kadar zaman geçirdiğini, nerede olduğunu izlemek istemekte ve bu amaçla “Küresel Yer Belirleme Sistemi (Global Positioning System [GPS])”’den elde edilen konum verilerinden faydalanmaktadır (Erdoğan, 2014, s. 96).

GPS sistemleri ile işçilerin konumlar geçmişe yönelik ya da anlık olarak takip edilebilmektedir (Üstün ve Günal, 2020, s. 66). İşyeri araçlarına takılan GPS cihazları, işçinin taşıyabildiği işyerine ait eşyalara takılabilen GPS cihazları ya da işçinin telefonuna yüklenen GPS yazılımları ile aracın konumu, işçinin konumu, konum hareketleri elde edilebilmekte ve işçinin ne zaman nerede olduğu tespit edilebilmektedir (Erdoğan, 2014, s. 70; Uncular, 2020, s. 1682).

GPS ile işçinin izlenmesi uygulamaları genel olarak sağlık, gıda, lojistik sektörlerinde kullanılmaktadır (Karahisar, 2014, s. 482). Mobil telefonlara uygulama marketlerinden ücretli ya da ücretsiz çeşitli GPS takip uygulamaları yüklenebilmektedir.

Üst ve Eşya Aranma Teknolojileri

İşyerinde işçinin üstünün ve eşyalarının aranması özellikle işyerine girişlerde güvenlik gerekçesi ile karşılaşılan uygulamalardandır (Üstün ve Günal, 2020, s. 63). Bu tür aramalarda kapı tipi metal arama detektörleri, x-ray cihazları, el tipi üst arama detektörleri kullanılmaktadır. Şekil 12’de bu sistemlere ilişkin örnekler gösterilmektedir.

Şekil 11 - Metal üst arama detektörleri örnekleri (Perkotek, 2021b)

Özellikle monitöre bağlı sistemlerde işçinin üzerinde veya çantasında taşıdığı malzemelerin görüntüsü ya da silueti görülebilmektedir. Monitörlerin başkalarının görmesi açısından çok korunaklı olmaması ya da monitördeki görüntünün kaydedilmesi durumlarında kişinin çantasında taşıdığı özel eşyalara ilişkin veri mahremiyetinin ihlal edilmesi riski ortaya çıkmaktadır.

SONUÇ VE DEĞERLENDİRME

Teknolojinin gelişmesi, işverenlere işçilerini izleme ve denetleme açısından daha sistematik ve müdahaleci yöntemleri kullanabilme imkânı sağlamaktadır. İşveren de menfaatleri doğrultusunda izleme ve denetleme amacı ile yeni teknolojilerden sıklıkla faydalanmaktadır. İşyerine işçinin girmesi ile başlayan izleme ve denetleme faaliyetleri işyerinden çıkana kadar devam edebilmekte hatta işyeri dışında da bu izleme devam edebilmektedir.

İşverenin izleme ve denetleme yapabilmesi için ücretli / ücretsiz yazılımlar, donanımlar da olmak üzere çok geniş imkânlar ortaya çıkmıştır. İşveren, işçinin işyerine giriş yapması ile mesai saatinde işçiye ilişkin verileri işlemeye başlamaktadır. Giriş-çıkış kontrol sistemleri ile mesai saatlerine uyum açısından başlayan izleme, işçinin işyerinden çıkışına kadar farklı yöntemlerle sürekli olarak devam edebilmektedir. Ayrıca işyerine girişlerde kullanılan x-ray gibi üst arama/denetleme teknolojileri de işçinin üzerinde taşıdığı eşyalara ilişkin bilgilerin rızası dışında öğrenilmesine neden olabilmektedir.

İşçinin işyerine girmesinde, işyerinde farklı bölümlere geçiş yapmasında ve işten çıkmasında elektronik ve biyometrik giriş/geçiş/çıkış kontrol sistemleri giriş-çıkış saatini kaydetmekte, yetki kontrolü yapmaktadır. Bu açıdan çok fazla kişisel veri işlenmediği düşünülebilir. Ancak bu sistemlerde sisteme ilk kayıt yapılırken, işçiden alınan kişisel veriler ve özellikle özel nitelikli kişisel veriler kaydedilmektedir. Bu durum, aslında daha sürecin başında özel yaşama ve kişisel verilere müdahale riskini artırmaktadır.

Gelişen teknoloji ile beraber işveren, işçiyi sürekli izleme ve denetleme imkânına sahip olmuştur. İşyeri güvenliğinin sağlanması amacıyla/bahanesiyle kurulan kapalı devre kamera sistemleri, işverene işyerinde olanı biteni 7/24 izleme imkânı sağlamaktadır. Kurulması ve işletilmesi maliyetli olan bu sistemlerin yanında nispeten daha az maliyetli izleme ve denetleme yöntemleri de gelişen teknoloji ile beraber işverence kullanılabilmektedir. Özellikle “Böcek” olarak adlandırılan ortam dinleme/izleme cihazları, internet üzerinden kolay bir şekilde ve kapalı devre sistemlere göre nispeten daha az maliyetli olarak edinilebilmektedir. Böcekler aynı zamanda işverenin izleme ve denetlemeyi gizli şekilde yapabilmesine de olanak sağlamaktadır.

İşveren, gelişen teknoloji ile birlikte sadece işçinin işyerine giriş-çıkışını kaydetmekle, işyeri ortamını izlemekle kalmayıp, işçinin iletişimini de kolaylıkla izleme olanağına sahip olmuştur. İşverenin kontrolünde işçinin kullanımına tahsis edilen bilgisayar, internet ve telefonlara yüklenebilecek ücretsiz yazılımlar, işverenin çok az maliyetle ya da maliyetsiz şekilde işçinin özel yaşamına ve kişisel verilerine müdahale edebilmesini kolaylaştırmaktadır. Başka bir ifade ile işverenin işçinin özel yaşamına ve kişisel verilerine müdahale edebilmesinin önündeki maliyet eşiği düşmüştür. Aynı zamanda “işçinizi/çalışanınızı izleyin” gibi sloganlarla işverenlere işçileri izleme ve denetleme hizmeti veren kullanıcı dostu, kolay kullanıma ve raporlama özelliklerine sahip özel yazılımlar da işverenin teknik kullanım açısından bilgi sahibi olma eşiğini düşürmüştür. Bu durum işverenin işçinin özel yaşamına müdahale etme riskini de artırmıştır.

Görüldüğü üzere işyerinde işçinin özel yaşamına ve kişisel verilerine müdahale edilmesini ortaya çıkaran birçok teknolojik imkân bulunmaktadır. İşçinin görüntüsü, sesi, insan ilişkileri, davranışları, bilgisayar, internet ve telefonda yürüttüğü faaliyetler de dâhil olmak üzere izlenmesi, özel yaşamına ve kişisel verilerine müdahale açısından birçok risk ortaya çıkarmaktadır. Bu müdahale riski sadece işveren tarafından da olmamaktadır. İşçinin özel yaşamı ve kişisel verilerini de içeren bilgilerin bulunduğu sistemlerin güvenlik zafiyetleri, işveren de dâhil olmak üzere sisteme yetkili ya da yetkisiz erişebilen kişilerin de müdahale riskini artırmaktadır. İşyerindeki bu teknolojiler sadece işverenin işçinin özel yaşamına ve kişisel verilerine müdahale riskini barındırmamakta, yeterince güvenliği sağlanmayan sistemler nedeni ile üçüncü kişilerin de bu verilere yetkisiz erişebilmesine neden olabilmektedir. Bu açıdan işyerinde izleme ve denetlemeye yönelik kullanılan teknolojilerin güvenliğinin sağlanması da kritik öneme sahip olmaktadır.

İşçinin ikinci evi konumuna gelen işyerlerinde özel yaşamın ve kişisel verilerin korunması, gelişen teknoloji ile daha da önem kazanmıştır. Yakın gelecekte yapay zekânın kullanım alanının genişlemesi, nesnelerin internetinin yaygınlaşması ve diğer teknolojik gelişmeler ile birlikte, işçinin özel yaşamına ve kişisel verilerine müdahale riskleri daha da artacaktır. Özel yaşama ve kişisel verilere müdahale riskinin en aza indirilmesi için işveren, meşru menfaati ve işçi mahremiyeti arasında denge kuracak şekilde izleme ve denetleme faaliyetini gerçekleştirmeli, gerekli güvenlik önlemlerini almalıdır.   

KAYNAKÇA

Akgül, A. (2015) Kişisel Verilerin Korunması Bağlamında Biyometrik Yöntemlerin Kullanımı ve Danıştay Yaklaşımı. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 28(118), 199-222. Erişim adresi: http://tbbdergisi.barobirlik.org.tr/m2015-118-1477 (04.04.2021)

Arslan, B. ve Sağıroğlu, Ş. (2016). Mobil Cihazlarda Biyometrik Sistemler Üzerine Bir İnceleme. Politeknik Dergisi, 19(2), 101-114. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/politeknik/issue/33079/368083 (06.04.2021)

Boydak, A. (2017). İşyerlerinde Uygulanan Parmak İzli Giriş Kontrol Sistemine Hukuki Bakış. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, (30), 321-336. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/taad/issue/52660/694027 (06.04.2021)

Çakır, A., Altıntaş, V. ve Akbulut, F. T. (2013). İris Tanıma Sistemleri ve Uygulama Alanları. 5. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri: 23-25 Ocak 2013 (435-438). Antalya: Akdeniz Üniversitesi. Erişim adresi: https://ab.org.tr/ab13/kitap/cakir_altintas_AB13.pdf (07.04.2021)

Çetin, C. ve Akyelli, N. (2020). Sanal Kaytarma ve İş Doyumu İlişkisi. İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(1), 41-59. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/ikacuiibfd/issue/54124/653667 (07.04.2021)

Dever, A. (2019). Modern Sporda Gözetim: Büyük Spor Organizasyonlarında Bir Panoptikon Olarak CCTV Kameralar. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 9(2), 687-700. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/nevsosbilen/issue/51363/592154 (10.04.2021)

Durmuş, Ş. ve Çelik, A. (2020). Sanal Kaytarma Davranışları ve Zaman Yönetimi Etkileşimi: Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Araştırma Görevlileri Örneği. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(1), 79-86. Erişim adresi: http://aksarayiibd.aksaray.edu.tr/en/pub/issue/53774/467322 (08.04.2021)

EasyUac (2021, 10 Nisan) Giriş sayfası. Erişim adresi: https://www.easyuac.com/tr/

Elmas, Ç., Orman, A. ve Dener, M. (2011). İnternette Bilgi Güvenilirliğini Artıracak Bir Uygulama Geliştirilmesi. Engineering Sciences, 6(1), 135-147. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/nwsaeng/issue/19859/212782 (11.04.2021)

Erdemir, E. (2008) Bilgi Toplumunda Çalışma ilişkilerinin Yeni Boyutu: İşyeri ve Çalışanlara Yönelik İzleme Faaliyetleri ve Türkiye’deki Durum. Sakarya Üniversitesi I. Ulusal Çalışma İlişkileri Kongresi Bildirileri: 1-4 Kasım 2008 (40-52). Sakarya: Sakarya Üniversitesi. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/publication/271645308_Bilgi_toplumunda_calisma_iliskilerinin_yeni_boyutu_Isyeri_ve_calisanlara_yonelik_izleme_faaliyetleri_ve_Turkiye'deki_durum (11.04.2021)

Erdemir, E. ve Çeliktaş, İ. (2006). Örgütsel ve hukuki açıdan işyeri izleme: Karşılaştırmalı bir inceleme. Kazancı Hakemli Hukuk Dergisi, (10), 87-102. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/publication/271645450_Orgutsel_ve_hukuki_acidan_isyeri_izleme_Karsilastirmali_bir_inceleme (07.04.2021)

Erdinç, G. (2020). Ölçülülük İlkesi ve Açık Rıza Kapsamında Biyometrik Verilerin İşlenmesi. Kişisel Verileri Koruma Dergisi, 2(1), 1-19. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/kvkd/issue/55487/738174 (11.04.2021)

Erdoğan, C. (2014). Kişilik Hakkı Kapsamında İşçilerin İzlenmesi ve Gözetlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Özel Hukuk Anabilim Dalı, Ankara. Erişim adresi: , https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=48XPj7KKQhKUgntkUiKO3PHqmvkeFTAmUlRJW6u5wY7s_QyV3YhIFkeZBTdCWdub (06.04.2021)

Ergosis (2021, 12 Nisan). CCTV - Kapalı Devre Kamera Sistemleri. Erişim adresi: https://ergosis.com.tr/kamera-sistemleri/

Evliyaoğlu, F. (2015). Biyometrik Tanımlama Yöntemlerinin Sağlık Harcamalarındaki Suiistimalleri Önlemede Başarımı. Sosyal Güvence Dergisi,  (8), 96-118. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/sosyalguvence/issue/16501/172281 (07.04.2021)

Fins (2021, 05 Nisan) Giriş sayfası. Erişim adresi: https://fins.com.tr

Gümüş, F., Ata, O. ve Balık, H. (2018). Davranışsal Biyometrinin 5 Yılı: Kimlik Doğrulama ve Anomali Tespit Uygulamaları. Fırat Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 30(1), 345-364. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/fumbd/issue/35837/400561 (06.04.2021)

Güvenlik Online (2021, 04 Nisan) Yapay Zekâ Kullanan Video Yönetim Sistemleri. Erişim adresi: https://www.guvenlikonline.com/makale/35/yapay-zeka-kullanan-video-yonetim-sistemleri.html

Karahisar, T. (2014). İletişim Teknolojilerindeki Gelişmeler ve İş Yerlerinde Çalışan Mahremiyeti. Dijital İletişim Etkisi – Digital Communication Impact Konferansı Bildirileri: 16-17 Ekim 2014 (472-486). İstanbul: İstanbul Ticaret Üniversitesi. Erişim adresi: https://scholar.google.com.tr/citations?user=LRmylCAAAAAJ&hl=tr (06.04.2021)

Kaymaz, S. (2010). Çevrim Dışı İmza Tanıma. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=fQ-u2FGZmcr9QFIbWcDP6A&no=F_HjU5JYo7HZdvCVavLe7w (10.04.2021)

Kılınç, İ. ve Ünal, A. (2019). Yeni Gözde Yapay Zekâ: Yapay Zekânın İş Dünyasına Etkileri. Çağdaş Yönetim Bilimleri Dergisi, 6(2), 238-258. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/cybd/issue/49666/606111 (15.04.2021)

KickIdler (2021, 09 Nisan) Giriş sayfası. Erişim adresi: https://www.kickidler.com/tr/

Koç, H. K. (2019). Biyometrik Tanı Yöntemlerinde Kişisel Veri Güvenliği Arttırılmış Sistem Tasarımı. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Elektrik Elektronik Mühendisliği Anabilim Dalı, Mersin.

Korkmaz, A. (2014). İnsan Hakları Bağlamında Özel Hayatın Gizliliği ve Korunması. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, (3), 99-103. DOI: 10.18493/kmusekad.97442

MeterGroup (2021, 06 Nisan). İris Tanıma Sistemi Nasıl Çalışır?. https://www.meyer.com.tr/iristanima.htm

Lidertek (2021, 06 Nisan) Yüz Tanıma İle Kapı Açma Sistemi Ürünlerimiz. Erişim adresi: https://www.lidertek.com.tr/kategori-detay/yuz-tanima-ile-kapi-acma-sistemi

Nac (2021, 07 Nisan). IP PBX. Erişim adresi: https://www.nac.com.tr/ip-pbx/

Örücü, E. ve Yıldız, H. (2014). İşyerinde Kişisel İnternet ve Teknoloji Kullanımı: Sanal Kaytarma. Ege Akademik Bakış Dergisi, 14(1), 99-114. Erişim adresi: http://dspace.balikesir.edu.tr/xmlui/bitstream/handle/20.500.12462/4227/edip-%C3%B6r%C3%BCc%C3%BC4.pdf (10.04.2021)

Perkotek (2021a, 10 Nisan) Parmak İzi Okuma Sistemleri. Erişim adresi: https://www.perkotek.com/parmak-izi-okuma/

Perkotek (2021b, 10 Nisan) Metal Üst Arama Detektörleri. Erişim adresi:  https://www.perkotek.com/metal-ust-arama-dedektorleri

PlatinBilişim (2021, 11 Nisan) Data Loss Prevention. Erişim adresi: https://www.platinbilisim.com.tr/TR/IsOrtaklari/data-loss-prevention-dlp

Polimek (2021a, 10 Nisan) Geçiş Kontrol Sistemleri. Erişim adresi: https://www.polimek.com.tr/tr/cozumlerimiz/gecis-kontrol-sistemleri

Polimek (2021b, 10 Nisan) Kartlı Geçiş Sistemleri ve Kullanım Alanları. Erişim adresi: https://polimek.com.tr/tr/haber/detay/kartli-gecis-sistemleri-ve-kullanim-alanlari

Radis (2021, 10 Nisan) Avuç İçi Okuyucu. Erişim adresi: http://radis.com.tr/urun/fujitsu-biyometrik-avuc-ici-okuyucu/

Salihpaşaoğlu, Y. (2013) Özel Hayatın Kapsamı: Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi İçtihatları Işığında Bir Değerlendirme. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 17(3), 227-266. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/ahbvuhfd/issue/48106/608329 (10.04.2021)

Savaş, B. (2009). İş Hukukunda Siber Gözetim. Çalışma ve Toplum Dergisi, (3), 97-132. Erişim adresi: https://www.acarindex.com/dosyalar/makale/acarindex-1423874049.pdf (05.05.2021)

Secube (2021, 11 Nisan). Güvenli Biyometrik İmza. Erişim adresi: https://www.secube.com.tr/tr/signaturecube-guvenli-biyometrik-imza

Sevimli, A. (2006). İşçinin Özel Yaşamına Müdahalenin Sınırları. İstanbul: Seçkin Yayıncılık. Erişim adresi: https://ahmetsevimli.com/ki%CC%87taplar (02.04.2021)

Şamlı, R. ve Yüksel, M. E. (2009). Biyometrik Güvenlik Sistemleri. Akademik Bilişim Bildirisi: 11-13 Şubat 2009 (683-689). Şanlıurfa: Harran Üniversitesi. Erişim adresi: https://ab.org.tr/ab09/kitap/samli_yuksel_AB09.pdf (09.04.2021)

Tabak, U. ve Konukpay, C. (2018). Güncel Uluslararası İçtihatlar Çerçevesinde İşyerinde İzleme Uygulamaları ve Özel Yaşamın Korunması. Suç ve Ceza Ceza Hukuku Dergisi, (1), 115-172. Erişim adresi: https://www.tchd.org.tr/Uploads/20181%202.4.18.pdf (09.04.2021)

Tekergül, M. (2010). İş Yerinde Elektronik Gözetim Uygulamaları. Yüksek Lisans Tezi, Kadir Has Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Hukuk Anabilim Dalı, İstanbul. Erişim adresi: http://sites.khas.edu.tr/tez/MehmetTekergul_izinli.pdf (05.04.2021)

TeknoHome (2021, 11 Nisan). Giriş Sayfası. Erişim adresi: https://www.teknohome.net/

Turinay, F. (2021). Ceza Muhakemesi Hukukunda Teknik Araçlarla İzleme. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, (46), 413-454. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/taad/issue/61178/909816 (10.04.2021)

Uncular, S. (2020). Teknolojinin Etkisiyle Dönüşen İş İlişkisinde Giriş Kontrol Sistemleri, Yer Belirleme Sistemleri ve Sosyal Medya Vasıtasıyla İzleme. Devrimci İşçi Sendikaları Federasyonu Süreli Yayın: Çalışma ve Toplum, (66), 1675 – 1701. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/publication/342708231_Teknolojinin_Etkisiyle_Donusen_Is_Iliskisinde_Giris_Kontrol_Sistemleri_Yer_Belirleme_Sistemleri_ve_Sosyal_Medya_Vasitasiyla_Izleme (10.04.2021)

Üstün, Y.  ve Günal, A. (2020). İş İlişkilerinde Bazı Yaygın Uygulamaların Kişisel Verilerin Korunması Kanunu Kapsamında Değerlendirilmesi. Kişisel Verileri Koruma Dergisi, 2 (2), 62-73. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/kvkd/issue/58932/737564 (06.04.2021)

Yalçın, N. ve Gürbüz, F. (2015). Biyometrik Güvenlik Sistemlerinin İncelenmesi. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 3(2), 398-413. Erişim: 05 Nisan 2021, https://dergipark.org.tr/tr/pub/dubited/issue/4810/66283 (06.04.2021)

Yıldız, B. ve Yıldız, H. (2015). İş Yaşamındaki Sanal Kaytarma Davranışlarının Hukuki Yönden İncelenmesi. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 13(3), 1-17. DOI: 10.11611/yead.234315

Yiğit, E. (2013). İşyerinde İnternet ve E-posta Kullanımının İzlenmesi ve Gözetlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Özel Hukuk Ana Bilim Dalı, İstanbul. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=iTkOhwevEenJZ3onUvs52iggsj5ia7PbVULHP7gnWvseYz0ALe8rJF0-CEO4RRS3 (08.04.2021)

WireShark (2021, 09 Nisan). Giriş Sayfası. Erişim adresi: https://www.wireshark.org/